ไดอารี่เมื่อสามเดือนที่แล้ว
posted on 24 Oct 2010 15:33 by 7barrow in Sophomoreปีสองเทอมหนึ่ง
11/07/2010, 17:53
Filed under: sophomore | Tags: เตรียมสอบ, jap, me
11/07/2010, 17:53
Filed under: sophomore | Tags: เตรียมสอบ, jap, me
ใกล้สอบปลายภาคแล้ว
แล้วอีกหนึ่งเทอมก็ผ่านไป เป็นเทอมที่สามในโรงเรียนแห่งนี้จากทั้งหมดแปดเทอม (หวังว่านะ ><X) แต่อะไรก็ไม่แน่นอนใช่ป่าว
จะว่าไปแต่ละเทอมของเราที่ผ่านมาก็จะมีธีมเป็นลักษณะเฉพาะตัวที่แตกต่างกันออกไป
ถ้าจะให้เขียนละก็นะ
แล้วอีกหนึ่งเทอมก็ผ่านไป เป็นเทอมที่สามในโรงเรียนแห่งนี้จากทั้งหมดแปดเทอม (หวังว่านะ ><X) แต่อะไรก็ไม่แน่นอนใช่ป่าว
จะว่าไปแต่ละเทอมของเราที่ผ่านมาก็จะมีธีมเป็นลักษณะเฉพาะตัวที่แตกต่างกันออกไป
ถ้าจะให้เขียนละก็นะ
1
ปีหนึ่งเทอมต้น โดดเดี่ยว ว้าวุ่น ไม่มั่นใจ ไม่รู้ เคว้งคว้าง ลำพัง เดียวดาย とりあえず、不安だった
เทอมนี้อยู่คนเดียวล้วนๆ พึ่งเปิดเรียนใหม่เป็นนักเรียนต่างชาติท่ามกลางเด็กญี่ปุ่น อายุก็มากกว่า แถมต้องผ่านวิธีการลงทะเบียนเรียน จ่ายค่าเทอม กระบวนการเข้าเรียนต่างๆที่ต้องทำความเข้าใจ บวกกับพึ่งย้ายบ้านใหม่ นอกจากเรื่องโรงเรียนแล้ว ก็มีเรื่องของเขต เช่น ประกันสุขภาพ
จำได้ว่ามีวันที่ emotional breakdown ล้มเหลวทางอารมณ์เหมือนกัน เกี่ยวกับประกันสุขภาพนี่แหละ
นอกจากนี้ก็มีหลายวันที่เลิกเรียนแล้ว แต่ไม่รู้สึกอยากกลับบ้าน ระหว่างทาง แอบหวังว่าจะได้เจอใครสักคน คนรู้จัก ใครก็แล้วแต่ ชวนไปโน่นนี่ด้วยกัน แต่ก็ไม่เคยเกิดขึ้น สุดท้ายก็ต้องกลับไปโดดเดี่ยวที่บ้านอยู่ดี
ปีหนึ่งเทอมต้น โดดเดี่ยว ว้าวุ่น ไม่มั่นใจ ไม่รู้ เคว้งคว้าง ลำพัง เดียวดาย とりあえず、不安だった
เทอมนี้อยู่คนเดียวล้วนๆ พึ่งเปิดเรียนใหม่เป็นนักเรียนต่างชาติท่ามกลางเด็กญี่ปุ่น อายุก็มากกว่า แถมต้องผ่านวิธีการลงทะเบียนเรียน จ่ายค่าเทอม กระบวนการเข้าเรียนต่างๆที่ต้องทำความเข้าใจ บวกกับพึ่งย้ายบ้านใหม่ นอกจากเรื่องโรงเรียนแล้ว ก็มีเรื่องของเขต เช่น ประกันสุขภาพ
จำได้ว่ามีวันที่ emotional breakdown ล้มเหลวทางอารมณ์เหมือนกัน เกี่ยวกับประกันสุขภาพนี่แหละ
นอกจากนี้ก็มีหลายวันที่เลิกเรียนแล้ว แต่ไม่รู้สึกอยากกลับบ้าน ระหว่างทาง แอบหวังว่าจะได้เจอใครสักคน คนรู้จัก ใครก็แล้วแต่ ชวนไปโน่นนี่ด้วยกัน แต่ก็ไม่เคยเกิดขึ้น สุดท้ายก็ต้องกลับไปโดดเดี่ยวที่บ้านอยู่ดี
2
ปีหนึ่งเทอมสอง โฮมซิก กลุ่มคนไทย ไร้สาระ กินกินกิน
เทอมนี้เป็นเทอมที่วิชาเรียนน้อยกว่าเทอมที่แล้วมาก และเนื่องจากปิดเทอมกลับไทยมาพอกลับมาที่นี่อีกทีก็รู้สึกเหงามากอย่างที่ ไม่เคยเป็นมาก่อน คือเทอมที่แล้วเหงาก็จริง แต่เป็นความเหงาที่ต่างกัน ช่วงนี้มีเด็กไทยรุ่นเดียวกันมาแลกเปลี่ยน และได้เจอผ่านการแนะนำจากอาจารย์ที่ปรึกษานร ต่างชาติ จากนั้นก็อยู่กับคนไทยมากขึ้น พูดภาษาไทยตลอด ต่างกับเทอมที่แล้วที่อยู่คนเดียว และไม่ได้สุงสิงกับคนไทยเลย โลกทั้งใบมีฉันอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้ถึงจะไปไหนมาไหนกับคนไทยบ่อยแค่ไหน แต่ก็ไม่รู้สึกหายเหงาอยู่ดี ช่วงที่แยกย้ายกลับบ้าน กลับยิ่งรู้สึกเหงากว่าเดิมอีก เป็นกราฟขึ้นลง ต่างจากเทอมที่แล้วที่ความเหงาคงที่ ทำให้เรารู้ว่าจะต้องรับมือกับมันยังไง ส่วนนึงอาจเป็นเพราะเทอมที่แล้ว ความสนใจทั้งหมดของเราแทบจะพุ่งไปที่วิชาเรียนอย่างเดียว เลยไม่ได้รู้สึกถึงตัวตนความเหงาที่ไม่แน่นอนอย่างนี้
แต่จะบอกว่าช่วงก่อนสอบเป็นช่วงที่ทรมานมาก ทั้งเครียด ทั้งกังวล เพราะที่ผ่านมาทั้งเทอมแทบไม่ได้แตะหนังสือทบทวนบทเรียนเลย คืนก่อนสอบก็นอนร้องไห้กลัวทำไม่ได้สุดๆ
เทอมนี้เป็นเทอมที่วิชาเรียนน้อยกว่าเทอมที่แล้วมาก และเนื่องจากปิดเทอมกลับไทยมาพอกลับมาที่นี่อีกทีก็รู้สึกเหงามากอย่างที่ ไม่เคยเป็นมาก่อน คือเทอมที่แล้วเหงาก็จริง แต่เป็นความเหงาที่ต่างกัน ช่วงนี้มีเด็กไทยรุ่นเดียวกันมาแลกเปลี่ยน และได้เจอผ่านการแนะนำจากอาจารย์ที่ปรึกษานร ต่างชาติ จากนั้นก็อยู่กับคนไทยมากขึ้น พูดภาษาไทยตลอด ต่างกับเทอมที่แล้วที่อยู่คนเดียว และไม่ได้สุงสิงกับคนไทยเลย โลกทั้งใบมีฉันอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้ถึงจะไปไหนมาไหนกับคนไทยบ่อยแค่ไหน แต่ก็ไม่รู้สึกหายเหงาอยู่ดี ช่วงที่แยกย้ายกลับบ้าน กลับยิ่งรู้สึกเหงากว่าเดิมอีก เป็นกราฟขึ้นลง ต่างจากเทอมที่แล้วที่ความเหงาคงที่ ทำให้เรารู้ว่าจะต้องรับมือกับมันยังไง ส่วนนึงอาจเป็นเพราะเทอมที่แล้ว ความสนใจทั้งหมดของเราแทบจะพุ่งไปที่วิชาเรียนอย่างเดียว เลยไม่ได้รู้สึกถึงตัวตนความเหงาที่ไม่แน่นอนอย่างนี้
แต่จะบอกว่าช่วงก่อนสอบเป็นช่วงที่ทรมานมาก ทั้งเครียด ทั้งกังวล เพราะที่ผ่านมาทั้งเทอมแทบไม่ได้แตะหนังสือทบทวนบทเรียนเลย คืนก่อนสอบก็นอนร้องไห้กลัวทำไม่ได้สุดๆ
3
ปีสองเทอมหนึ่ง เข้าหาคนญี่ปุ่น กิจกรรม ห้องสมุด
เทอมนี้วิชาเรียนหนักเป็นสองเท่า เวลาส่วนใหญ่ก็จะอยู่ที่ห้องสมุด ที่พิเศษกว่าปีก่อนๆคือไปร่วมกิจกรรมกับคนญี่ปุ่นมากขึ้น และก็รู้สึกสนุกที่ได้ทำ รู้สึกว่าเวลาหนึ่งเทอมผ่านไปเร็วขึ้น คงเพราะเวลาทั้งหมดไม่ได้ใช้คนเดียว แต่เอาไปแชร์กับคนอื่นมากขึ้น เทอมนี้ดูหนังน้อยลงมาก จะว่าไปคือไม่ได้ดูหนังใหม่เลย
เริ่มไปร้านคาราโอเกะคนเดียว อยู่ห้องสมุดจนถึงเวลาปิด ปั่นจักรยานมือเดียวเวลาฝนตก ไม่ใช้้เสื้อกันฝน และไม่ได้รู้สึกว่าบ้านไกลขนาดนั้นแล้ว
คุยภาษาญี่ปุ่นมากขึ้น กินอาหารที่โรงอาหารมากขึ้น ไปไหนกับกลุ่มเพื่อนคนไทยนับครั้งได้ ตอนนี้ทุกคนก็ต่างมีเรื่องของตัวเองที่ต้องจัดการแล้ว
จะเห็นได้เลยว่าแต่ละเทอมของเรามันแตกต่าง จนแบ่งเป็นตอนๆได้ชัดเจนเลย
แต่ไม่แน่เหมือนกันว่าเทอมหน้ากับเทอมนี้อาจจะไม่ต่างกันมาก
ถ้าผลสอบเน่าก็ต้องอยู่ห้องสมุดอ่านหนังสือให้มากขึ้นแหละนะ
เทอมนี้วิชาเรียนหนักเป็นสองเท่า เวลาส่วนใหญ่ก็จะอยู่ที่ห้องสมุด ที่พิเศษกว่าปีก่อนๆคือไปร่วมกิจกรรมกับคนญี่ปุ่นมากขึ้น และก็รู้สึกสนุกที่ได้ทำ รู้สึกว่าเวลาหนึ่งเทอมผ่านไปเร็วขึ้น คงเพราะเวลาทั้งหมดไม่ได้ใช้คนเดียว แต่เอาไปแชร์กับคนอื่นมากขึ้น เทอมนี้ดูหนังน้อยลงมาก จะว่าไปคือไม่ได้ดูหนังใหม่เลย
เริ่มไปร้านคาราโอเกะคนเดียว อยู่ห้องสมุดจนถึงเวลาปิด ปั่นจักรยานมือเดียวเวลาฝนตก ไม่ใช้้เสื้อกันฝน และไม่ได้รู้สึกว่าบ้านไกลขนาดนั้นแล้ว
คุยภาษาญี่ปุ่นมากขึ้น กินอาหารที่โรงอาหารมากขึ้น ไปไหนกับกลุ่มเพื่อนคนไทยนับครั้งได้ ตอนนี้ทุกคนก็ต่างมีเรื่องของตัวเองที่ต้องจัดการแล้ว
จะเห็นได้เลยว่าแต่ละเทอมของเรามันแตกต่าง จนแบ่งเป็นตอนๆได้ชัดเจนเลย
แต่ไม่แน่เหมือนกันว่าเทอมหน้ากับเทอมนี้อาจจะไม่ต่างกันมาก
ถ้าผลสอบเน่าก็ต้องอยู่ห้องสมุดอ่านหนังสือให้มากขึ้นแหละนะ
ปล เทอมนี้หลังจากอาทิตย์แรกๆก็ไม่ได้นั่งกับคิริโกะอีกเลย
Tags: jap, เตรียมสอบ1 Comments
